<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>HLJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>2</Volume>
      <Issue>3</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>07</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>A Criminological Analysis of Juvenile Delinquency and the Role of Social Institutions in Its Prevention</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>تحلیل جرم‌شناختی بزهکاری نوجوانان و نقش نهادهای اجتماعی در پیشگیری از آن</VernacularTitle>
    <FirstPage>172</FirstPage>
    <LastPage>185</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>طلا</FirstName>
                <Affiliation>کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد بوشهر. (کارشناس حقوقی شهرداری).</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>04</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>بزهکاری نوجوانان به عنوان یکی از مهم‌ترین چالش‌های اجتماعی و جرم‌شناختی، همواره توجه پژوهشگران و سیاست‌گذاران را به خود جلب کرده است؛ زیرا نوجوانی مرحله‌ای حساس از رشد انسانی است که در آن هویت اجتماعی فرد شکل می‌گیرد و آسیب‌پذیری نسبت به عوامل محیطی و اجتماعی افزایش می‌یابد. این پژوهش با هدف تحلیل جرم‌شناختی بزهکاری نوجوانان و بررسی نقش نهادهای اجتماعی در پیشگیری از آن انجام شده است تا با رویکردی علمی، ابعاد مختلف این پدیده و راهکارهای مؤثر برای کاهش آن مورد بررسی قرار گیرد. روش پژوهش به صورت مروری بوده و از طریق تحلیل محتوای پژوهش‌های داخلی و خارجی مرتبط با موضوع، تلاش شده است تا مجموعه‌ای از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر بزهکاری نوجوانان و نقش نهادهای اصلی در پیشگیری از آن استخراج شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که بزهکاری نوجوانان پدیده‌ای چندعاملی است که به طور هم‌زمان تحت تأثیر ویژگی‌های فردی مانند هیجان‌طلبی، تکانشگری و ضعف مهارت‌های کنترل هیجان؛ عوامل خانوادگی نظیر تعارضات خانوادگی، غفلت تربیتی، نبود نظارت والدین و فقر؛ عوامل آموزشی مانند شکست تحصیلی، بی‌انگیزگی و ترک تحصیل؛ و عوامل اجتماعی از جمله فقر ساختاری، نابرابری اجتماعی و تأثیر گروه همسالان بزهکار قرار دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که نهادهای اجتماعیِ خانواده، مدرسه، رسانه‌ها، نهادهای فرهنگی و نظام عدالت کیفری هر یک به عنوان ابزارهای مهم پیشگیری می‌توانند از طریق آموزش، نظارت، حمایت اجتماعی و ایجاد فرصت‌های رشد سالم برای نوجوانان، نقش قابل توجهی در کاهش عوامل خطر ایفا کنند. مرور مطالعات نشان می‌دهد که رویکردهای پیشگیری اجتماعی و جامعه‌محور به‌ویژه در حوزه نوجوانان بسیار مؤثرتر از مداخلات کیفری صرف عمل کرده‌اند. در نتیجه‌گیری، پژوهش تأکید می‌کند که پیشگیری از بزهکاری نوجوانان نیازمند اتخاذ یک رویکرد جامع، چندسطحی و هماهنگ میان نهادهای اجتماعی است. تقویت بنیان خانواده، ارتقای کیفیت نظام آموزشی، افزایش فرصت‌های فرهنگی و ورزشی برای نوجوانان، اصلاح رویکردهای قضایی در حوزه عدالت نوجوانان و توسعه سیاست‌های حمایتی از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند به کاهش بزهکاری و ارتقای امنیت اجتماعی کمک کنند.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">بزهکاری نوجوانان به عنوان یکی از مهم‌ترین چالش‌های اجتماعی و جرم‌شناختی، همواره توجه پژوهشگران و سیاست‌گذاران را به خود جلب کرده است؛ زیرا نوجوانی مرحله‌ای حساس از رشد انسانی است که در آن هویت اجتماعی فرد شکل می‌گیرد و آسیب‌پذیری نسبت به عوامل محیطی و اجتماعی افزایش می‌یابد. این پژوهش با هدف تحلیل جرم‌شناختی بزهکاری نوجوانان و بررسی نقش نهادهای اجتماعی در پیشگیری از آن انجام شده است تا با رویکردی علمی، ابعاد مختلف این پدیده و راهکارهای مؤثر برای کاهش آن مورد بررسی قرار گیرد. روش پژوهش به صورت مروری بوده و از طریق تحلیل محتوای پژوهش‌های داخلی و خارجی مرتبط با موضوع، تلاش شده است تا مجموعه‌ای از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر بزهکاری نوجوانان و نقش نهادهای اصلی در پیشگیری از آن استخراج شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که بزهکاری نوجوانان پدیده‌ای چندعاملی است که به طور هم‌زمان تحت تأثیر ویژگی‌های فردی مانند هیجان‌طلبی، تکانشگری و ضعف مهارت‌های کنترل هیجان؛ عوامل خانوادگی نظیر تعارضات خانوادگی، غفلت تربیتی، نبود نظارت والدین و فقر؛ عوامل آموزشی مانند شکست تحصیلی، بی‌انگیزگی و ترک تحصیل؛ و عوامل اجتماعی از جمله فقر ساختاری، نابرابری اجتماعی و تأثیر گروه همسالان بزهکار قرار دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که نهادهای اجتماعیِ خانواده، مدرسه، رسانه‌ها، نهادهای فرهنگی و نظام عدالت کیفری هر یک به عنوان ابزارهای مهم پیشگیری می‌توانند از طریق آموزش، نظارت، حمایت اجتماعی و ایجاد فرصت‌های رشد سالم برای نوجوانان، نقش قابل توجهی در کاهش عوامل خطر ایفا کنند. مرور مطالعات نشان می‌دهد که رویکردهای پیشگیری اجتماعی و جامعه‌محور به‌ویژه در حوزه نوجوانان بسیار مؤثرتر از مداخلات کیفری صرف عمل کرده‌اند. در نتیجه‌گیری، پژوهش تأکید می‌کند که پیشگیری از بزهکاری نوجوانان نیازمند اتخاذ یک رویکرد جامع، چندسطحی و هماهنگ میان نهادهای اجتماعی است. تقویت بنیان خانواده، ارتقای کیفیت نظام آموزشی، افزایش فرصت‌های فرهنگی و ورزشی برای نوجوانان، اصلاح رویکردهای قضایی در حوزه عدالت نوجوانان و توسعه سیاست‌های حمایتی از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند به کاهش بزهکاری و ارتقای امنیت اجتماعی کمک کنند.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">بزهکاری نوجوانان، پیشگیری اجتماعی، نهادهای اجتماعی، خانواده، عوامل خطر</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/1228437</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
