<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>HLJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>2</Volume>
      <Issue>2</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>01</Month>
        <Day>28</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>چالش‌های دادرسی کیفری در جرایم سایبری با تأکید بر ارزش اثباتی ادله دیجیتال</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>چالش‌های دادرسی کیفری در جرایم سایبری با تأکید بر ارزش اثباتی ادله دیجیتال</VernacularTitle>
    <FirstPage>76</FirstPage>
    <LastPage>79</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>آیسان</FirstName>
                <Affiliation>دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرمشناسی &amp;ndash; دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>01</Month>
        <Day>28</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>گسترش فناوری‌های اطلاعاتی و توسعه فضاهای دیجیتال سبب تحول بنیادین در شیوه‌های ارتکاب جرم، کشف جرم و دادرسی کیفری شده است. در جرایم سایبری، ادله دیجیتال مهم‌ترین ابزار اثبات و نقطه اتکای فرایند تعقیب و رسیدگی به شمار می‌آید؛ اما ماهیت ناپایدار، قابلیت تغییر سریع، وابستگی به ابزارهای فنی و پیچیدگی‌های نحوه جمع‌آوری، نگهداری و تحلیل این داده‌ها باعث شده است که ارزش اثباتی آن‌ها با چالش‌هایی مواجه شود. در حقوق ایران، هرچند قانون جرایم رایانه‌ای ۱۳۸۸ و قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ برخی مقررات را پیش‌بینی کرده‌اند، اما فقدان پروتکل‌های استاندارد، نبود آموزش‌های تخصصی، ضعف زنجیره حفاظتی و نبود قواعد یکپارچه همچنان مشکلات قابل توجهی در رسیدگی ایجاد می‌کند. این مقاله با روش تحلیلی&amp;ndash;توصیفی، ضمن بررسی جایگاه ادله دیجیتال در نظام حقوقی ایران، چالش‌های عملی دادرسی را تحلیل کرده و با مطالعه تطبیقی در نظام‌های پیشرو، راهکارهایی برای تقویت ارزش اثباتی ادله دیجیتال ارائه می‌دهد.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">گسترش فناوری‌های اطلاعاتی و توسعه فضاهای دیجیتال سبب تحول بنیادین در شیوه‌های ارتکاب جرم، کشف جرم و دادرسی کیفری شده است. در جرایم سایبری، ادله دیجیتال مهم‌ترین ابزار اثبات و نقطه اتکای فرایند تعقیب و رسیدگی به شمار می‌آید؛ اما ماهیت ناپایدار، قابلیت تغییر سریع، وابستگی به ابزارهای فنی و پیچیدگی‌های نحوه جمع‌آوری، نگهداری و تحلیل این داده‌ها باعث شده است که ارزش اثباتی آن‌ها با چالش‌هایی مواجه شود. در حقوق ایران، هرچند قانون جرایم رایانه‌ای ۱۳۸۸ و قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ برخی مقررات را پیش‌بینی کرده‌اند، اما فقدان پروتکل‌های استاندارد، نبود آموزش‌های تخصصی، ضعف زنجیره حفاظتی و نبود قواعد یکپارچه همچنان مشکلات قابل توجهی در رسیدگی ایجاد می‌کند. این مقاله با روش تحلیلی&amp;ndash;توصیفی، ضمن بررسی جایگاه ادله دیجیتال در نظام حقوقی ایران، چالش‌های عملی دادرسی را تحلیل کرده و با مطالعه تطبیقی در نظام‌های پیشرو، راهکارهایی برای تقویت ارزش اثباتی ادله دیجیتال ارائه می‌دهد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">ادله دیجیتال، جرایم سایبری، دادرسی کیفری، زنجیره حفاظتی، تحلیل داده.</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/13821</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
