Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز HLJR فصلنامه پژوهش‌های نوین در علوم انسانی و حقوق HLJR 2 4 2026 09 11 Conflict between special protections for veterans and the requirements of combating security crimes, analysis of civil rights and limits of criminal liability تعارض حمایت های خاص ایثارگران با الزامات مقابله با جرائم امنیتی، تحلیل حقوق شهروندی و حدود مسئولیت کیفری 470 488 FA Leila Nasirpur Qoroli Lawyer at a court, Master's degree in Criminal Law and Criminology, Tabriz, Iran لیلا نصیرپور قورولی وکیل پایه یک دادگستری،کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی،تبریز ،ایران 2026 09 01 Due to their special role and status in the Iranian legal and social system, veterans enjoy special protections and privileges, the main purpose of which is to honor the status of self-sacrifice and compensate for some of the effects and consequences of their sacrifice and dedication. However, when a veteran is in the process of committing or being convicted of security crimes, significant challenges arise between the need for him to enjoy special legal protections and the requirements related to maintaining public security and combating security crimes. The main issue of the present study is to what extent the special protections provided for veterans can be invoked in the criminal process of security crimes and where is the boundary between legal protection for veterans and creating immunity or criminal privilege for them. The present study, using a descriptive-analytical method and using library resources, while explaining the foundations of citizenship rights and the philosophy of special protections for veterans, examines the requirements governing combating security crimes and the fundamental principles of criminal liability and fair trial. The findings of the study show that having the title of martyr does not negate the principle of criminal responsibility and the necessity of accountability for committing a crime, and the protections provided for this group cannot be interpreted in a way that results in immunity from prosecution, unfair discrimination against other citizens, or disruption of the administration of criminal justice. On the other hand, security requirements cannot be a license to ignore the fundamental rights of the martyred accused, including the principle of innocence, the right to defense, the right to access a lawyer, the right to a fair trial, and the prohibition of illegal behavior. Accordingly, the main challenge in this area is to create a balance between “differential and compensatory protection for martyrs” on the one hand and “the principle of equality before the law and the requirements for combating security crimes” on the other. The results of the study emphasize the need to distinguish between social and legal protections for martyrs and criminal immunity, a narrow interpretation of the limitations of citizenship rights, observing proportionality between the type of protection and the criminal status of the individual, and guaranteeing the fundamental rights of the martyred accused. On this basis, it can be said that protecting veterans and ensuring public security are not two inherently conflicting goals, but rather, by carefully designing the limits of protection and observing the fundamental principles of criminal law, a legal balance can be established between them. ایثارگران به دلیل نقش و جایگاه ویژه ای که در نظام حقوقی و اجتماعی ایران دارند، از حمایت ها و امتیازات خاصی برخوردارند که هدف اصلی آنها تکریم جایگاه ایثارگری و جبران بخشی از آثار و پیامدهای ناشی از ایثار و فداکاری آنان است. با این حال، هنگامی که فرد ایثارگر در مظان ارتکاب یا محکومیت به جرائم امنیتی قرار می گیرد، میان ضرورت برخورداری وی از حمایت های قانونی خاص و الزامات مربوط به حفظ امنیت عمومی و مقابله با جرائم امنیتی، چالش هایی قابل توجه پدیدار می شود. مسئله اساسی پژوهش حاضر آن است که حمایت های خاص مقرر برای ایثارگران تا چه اندازه می تواند در فرایند کیفری جرائم امنیتی مورد استناد قرار گیرد و مرز میان حمایت قانونی از ایثارگران و ایجاد مصونیت یا امتیاز کیفری برای آنان کجاست. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، ضمن تبیین مبانی حقوق شهروندی و فلسفه حمایت های خاص از ایثارگران، الزامات حاکم بر مقابله با جرائم امنیتی و اصول بنیادین مسئولیت کیفری و دادرسی عادلانه را مورد بررسی قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که برخورداری از عنوان ایثارگری، اصل مسئولیت کیفری و ضرورت پاسخ گویی در برابر ارتکاب جرم را منتفی نمی سازد و حمایت های مقرر برای این گروه نمی تواند به گونه ای تفسیر شود که موجب مصونیت از تعقیب، تبعیض ناروا در برابر سایر شهروندان یا اخلال در اجرای عدالت کیفری شود. در مقابل، الزامات امنیتی نیز نمی تواند مجوز نادیده گرفتن حقوق بنیادین متهم ایثارگر، از جمله اصل برائت، حق دفاع، حق دسترسی به وکیل، حق برخورداری از دادرسی عادلانه و منع رفتارهای غیرقانونی باشد. بر این اساس، چالش اصلی در این حوزه، ایجاد توازن میان «حمایت افتراقی و جبرانی از ایثارگران» از یک سو و «اصل برابری در برابر قانون و الزامات مقابله با جرائم امنیتی» از سوی دیگر است. نتایج پژوهش بر ضرورت تفکیک میان حمایت های اجتماعی و قانونی ایثارگران با مصونیت کیفری، تفسیر مضیق محدودیت های حقوق شهروندی، رعایت تناسب میان نوع حمایت و وضعیت کیفری فرد و تضمین حقوق بنیادین متهمان ایثارگر تأکید دارد. بر این مبنا، می توان گفت حمایت از ایثارگران و تأمین امنیت عمومی دو هدف متعارض ذاتی نیستند، بلکه با طراحی دقیق حدود حمایت ها و رعایت اصول بنیادین حقوق کیفری می توان میان آنها تعادل حقوقی برقرار کرد. https://hljr.ir/downloadfilepdf/1568620