<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>HLJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>2</Volume>
      <Issue>3</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>20</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>بررسی حقوقی آثار انحلال قرارداد مشارکت در ساخت 
بر حقوق اشخاص ثالث (با تأکید بر پیش‌خریداران)</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>بررسی حقوقی آثار انحلال قرارداد مشارکت در ساخت 
بر حقوق اشخاص ثالث (با تأکید بر پیش‌خریداران)</VernacularTitle>
    <FirstPage>258</FirstPage>
    <LastPage>266</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>محمدرضا</FirstName>
                <Affiliation>کارشناس ارشد حقوق خصوصی و وکیل پایه یک دادگستری</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>20</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>قرارداد مشارکت در ساخت، یکی از پرکاربردترین نهادهای حقوقی در صنعت ساختمان‌سازی ایران است که در آن مالک زمین و سازنده به منظور احداث بنا با یکدیگر همکاری می‌کنند. این قرارداد که بر اساس ماده ۱۰ قانون مدنی و اصل حاکمیت اراده منعقد می‌شود، دارای اوصافی چون لزوم، معوض بودن، عهدی-تملیکی و استمرار است. با گسترش این نوع قراردادها و متعاقباً انعقاد عقود پیش‌فروش ساختمان، مسئله تأثیر انحلال قرارداد پایه بر حقوق اشخاص ثالث، به‌ویژه پیش‌خریداران، به چالش مهمی در محاکم قضایی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و آرای قضایی، به بررسی آثار انحلال قرارداد مشارکت در ساخت بر حقوق اشخاص ثالث می‌پردازد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که بطلان قرارداد مشارکت، شروط فاسخ و فسخ شرطی از موارد انحلال قابل استناد در برابر پیش‌خریدار است، در حالی که فسخ و اقاله در زمره موارد غیرقابل استناد قرار می‌گیرند. در این موارد، نظریه مختار پژوهش، رجوع پیش‌خریدار به مالک زمین به عنوان مسئول تکمیل پروژه است که با اصول حمایتی و انصاف سازگاری بیشتری دارد.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">قرارداد مشارکت در ساخت، یکی از پرکاربردترین نهادهای حقوقی در صنعت ساختمان‌سازی ایران است که در آن مالک زمین و سازنده به منظور احداث بنا با یکدیگر همکاری می‌کنند. این قرارداد که بر اساس ماده ۱۰ قانون مدنی و اصل حاکمیت اراده منعقد می‌شود، دارای اوصافی چون لزوم، معوض بودن، عهدی-تملیکی و استمرار است. با گسترش این نوع قراردادها و متعاقباً انعقاد عقود پیش‌فروش ساختمان، مسئله تأثیر انحلال قرارداد پایه بر حقوق اشخاص ثالث، به‌ویژه پیش‌خریداران، به چالش مهمی در محاکم قضایی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و آرای قضایی، به بررسی آثار انحلال قرارداد مشارکت در ساخت بر حقوق اشخاص ثالث می‌پردازد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که بطلان قرارداد مشارکت، شروط فاسخ و فسخ شرطی از موارد انحلال قابل استناد در برابر پیش‌خریدار است، در حالی که فسخ و اقاله در زمره موارد غیرقابل استناد قرار می‌گیرند. در این موارد، نظریه مختار پژوهش، رجوع پیش‌خریدار به مالک زمین به عنوان مسئول تکمیل پروژه است که با اصول حمایتی و انصاف سازگاری بیشتری دارد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">قرارداد مشارکت در ساخت، انحلال قرارداد، پیش‌خریدار، اشخاص ثالث، مالک، سازنده.</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/16313</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
