Hamayesh Arwin Alborz همایش آروین البرز HLJR فصلنامه پژوهش‌های نوین در علوم انسانی و حقوق HLJR 2 4 2026 11 07 میراث فرهنگی به عنوان حق مشترک بشریت: سازوکارهای حقوقی بین المللی برای حفاظت از سایت های میراث جهانی میراث فرهنگی به عنوان حق مشترک بشریت: سازوکارهای حقوقی بین المللی برای حفاظت از سایت های میراث جهانی 733 740 FA زیبا شهیدی ( کارشناسی ارشد دانشگاه حضرت معصومه (س)) زیبا شهیدی ( کارشناسی ارشد دانشگاه حضرت معصومه (س)) زهرا قیاسی ( کارشناسی ارشد دانشگاه حضرت معصومه (س)) زهرا قیاسی ( کارشناسی ارشد دانشگاه حضرت معصومه (س)) 2026 10 23 میراث فرهنگی نه فقط دارایی های ملی، بلکه بخشی از حافظه و هویت جمعی بشریت است. این مقاله با هدف بررسی میراث فرهنگی در پرتو مفهوم «حق مشترک بشریت» و تحلیل سازوکارهای حقوقی بین المللی برای حفاظت از سایت های میراث جهانی تدوین شده است. روش پژوهش، تحلیل توصیفی – تحلیلی اسناد بین المللی، کنوانسیون ¬ها و مقالات علمی است. در ابتدا، مفاهیم «میراث فرهنگی» و «حق مشترک بشریت» تشریح می شوند، سپس سازوکارهای حقوق بین المللی مرتبط بررسی می گردند، چالش ها و محدودیت ها تشریح می شوند و در نهایت راهکارهایی برای تقویت نظام بین المللی پیشنهاد شده است. یافته ها نشان می دهند که اگرچه کنوانسیون ۱۹۷۲ کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان(UNESCO) و دیگر اسناد مهم گام های بنیادین برداشته اند، اما خلأهایی در ضمانت اجرا، حاکمیت ملی، ظرفیت مالی و همکاری منطقه ای وجود دارد که بدون تامل و بازنگری، قابلیت تحقق کامل رویکرد حق مشترک بشریت را محدود می کنند. میراث فرهنگی نه فقط دارایی های ملی، بلکه بخشی از حافظه و هویت جمعی بشریت است. این مقاله با هدف بررسی میراث فرهنگی در پرتو مفهوم «حق مشترک بشریت» و تحلیل سازوکارهای حقوقی بین المللی برای حفاظت از سایت های میراث جهانی تدوین شده است. روش پژوهش، تحلیل توصیفی – تحلیلی اسناد بین المللی، کنوانسیون ¬ها و مقالات علمی است. در ابتدا، مفاهیم «میراث فرهنگی» و «حق مشترک بشریت» تشریح می شوند، سپس سازوکارهای حقوق بین المللی مرتبط بررسی می گردند، چالش ها و محدودیت ها تشریح می شوند و در نهایت راهکارهایی برای تقویت نظام بین المللی پیشنهاد شده است. یافته ها نشان می دهند که اگرچه کنوانسیون ۱۹۷۲ کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان(UNESCO) و دیگر اسناد مهم گام های بنیادین برداشته اند، اما خلأهایی در ضمانت اجرا، حاکمیت ملی، ظرفیت مالی و همکاری منطقه ای وجود دارد که بدون تامل و بازنگری، قابلیت تحقق کامل رویکرد حق مشترک بشریت را محدود می کنند. https://hljr.ir/downloadfilepdf/18410