همایش آروین البرز HLJR 1 3 The Role of Artificial Intelligence in Enhancing the Realism of Digital Effects Focusing on Historical Places in Virtual Tourism نقش هوش مصنوعی در ارتقاء واقع‌نمایی جلوه‌های دیجیتال با محوریت اماکن تاریخی در گردشگری مجازی 168 181 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سمیرا کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه هنر، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران 2025 05 22 In the last decade, rapid advances in the field of artificial intelligence have enabled a fundamental rethinking of the process of digital recreation of historical sites and the promotion of virtual tourism. As a new solution in response to spatial, temporal, and even crisis constraints such as the global pandemic, virtual tourism is considered an unparalleled opportunity to experience and learn about historical heritage around the world. However, the success of these platforms is directly related to the level of realism of digital effects and the quality of user interaction with the recreated environment. The main objective of this research is to investigate the role and functions of artificial intelligence in increasing the realism of digital effects, with special emphasis on historical sites and buildings in the context of virtual tourism; in a way that not only the visual and interactive dimensions are enhanced, but also the cultural and historical authenticity of the works is preserved. The research method of this review article is designed based on a systematic review of scientific literature published between 2015 and 2024. For this purpose, articles, practical project reports, and case studies related to "artificial intelligence", "digital realism", and "virtual tourism" were identified by searching international and domestic databases. The inclusion criteria for the analysis included the originality of the technological approach, the evaluation of the effectiveness of realism and user interaction, and experimental or simulated measurements. Unrelated, repetitive, or lacking field analyses were excluded from the review cycle. The findings show that deep learning algorithms, artificial neural networks, and intelligent image processing play a pivotal role in reconstructing architectural details, completing damaged sections, and matching historical data. Also, the use of virtual assistants, AI-based narrators, and multisensory interactive environments has enhanced the user's sense of real presence. In exemplary projects, AI has enabled more accurate recreation of motifs, textures, and spaces, and personalized tourism experiences. However, challenges such as lack of reliable data, technical costs, and concerns about the authenticity of works remain. In conclusion, this study, while explaining the developments that have taken place, reminds us of the necessity of interdisciplinary approaches and investment in the development of indigenous technological infrastructure for the future of this field. در دهه اخیر، پیشرفت‌های سریع در حوزه هوش مصنوعی، امکان بازنگری بنیادین در فرآیند بازآفرینی دیجیتال اماکن تاریخی و ارتقاء گردشگری مجازی را فراهم ساخته است. گردشگری مجازی به عنوان راهکاری نوین در پاسخ به محدودیت‌های مکانی، زمانی و حتی بحران‌هایی چون همه‌گیری جهانی، فرصتی بی‌بدیل برای تجربه و یادگیری درباره میراث تاریخی در سرتاسر جهان به‌شمار می‌رود. اما موفقیت این بسترها ارتباط مستقیم با میزان واقع‌نمایی جلوه‌های دیجیتال و کیفیت تعامل کاربر با محیط بازآفرینی‌شده دارد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در افزایش واقع‌نمایی جلوه‌های دیجیتال با تاکید ویژه بر اماکن و ابنیه تاریخی در بستر گردشگری مجازی است؛ به گونه‌ای که نه تنها ابعاد بصری و تعاملی ارتقا یابد، بلکه اصالت فرهنگی و تاریخی آثار نیز حفظ گردد. روش تحقیق این مقاله مروری، بر مبنای مرور نظام‌مند منابع علمی منتشرشده در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ طراحی شده است. بدین منظور، با جستجو در پایگاه‌های داده بین‌المللی و داخلی، مقالات، گزارش‌های پروژه‌های عملی، و مطالعات موردی مرتبط با "هوش مصنوعی"، "واقع‌نمایی دیجیتال" و "گردشگری مجازی" شناسایی شد. معیارهای ورود به تحلیل شامل اصالت رویکرد فناورانه، ارزیابی اثربخشی واقع‌نمایی و تعامل با کاربر و سنجش تجربی یا شبیه‌سازی‌شده بوده است. منابع غیرمرتبط، تکراری یا فاقد تحلیل‌های میدانی، از چرخه مرور حذف شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد الگوریتم‌های یادگیری عمیق، شبکه‌های عصبی مصنوعی و پردازش تصویر هوشمند نقش محوری در بازسازی جزئیات معماری، تکمیل بخش‌های مخدوش و تطابق با داده‌های تاریخی دارند. همچنین بهره‌گیری از دستیاران مجازی، Narratorهای مبتنی بر هوش مصنوعی و محیط‌های تعاملی چندحسی، احساس حضور واقعی کاربر را تقویت نموده است. در پروژه‌های نمونه، هوش مصنوعی امکان بازآفرینی دقیق‌تر نقوش، بافت‌ها و فضاها، و شخصی‌سازی تجربه گردشگری را فراهم آورده است. با این وجود، همچنان چالش‌هایی چون کمبود داده معتبر، هزینه‌های فنی و نگرانی‌های مربوط به اصالت آثار پابرجاست. در پایان، این پژوهش ضمن تبیین تحولات صورت‌گرفته، ضرورت رویکردهای میان‌رشته‌ای و سرمایه‌گذاری بر توسعه زیرساخت‌های فناورانه بومی را برای آینده این حوزه یادآور می‌شود. /downloadfilepdf/539725