یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم حقوق، موضوع خانواده می¬باشد. مقایسه تطبیقی موضوع به این مهمی با کشورهای دیگر به اهمیت نکاح و پویایی آن صحه می¬گذارد. برهمین مبنا این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی به مقایسه تطبیقی اهم شرایط انعقاد عقد نکاح در نظام‌های حقوقی ایران و جمهوری خلق چین می‌پردازد. در حقوق هر دو کشور محور خانواده نکاح دائم است و در حقوق ایران نکاح موقت نیز با توجه به مبنای فلسفی و حکمی آن مشروع می¬باشد. در حقوق چین صرفا تک همسری پذیرفته شده و در حقوق ایران در مورد نکاح زنان تک همسری ولی برای مردان با توجه به ضرورت¬های اجتماعی و مبانی فقهی، تعدد زوجات پذیرفته شده که البته در قوانین محدودیت¬های زیادی جهت اعمال آن وضع گردیده است. در هر دو کشور حداقل سن برای نکاح تعیین شده با این تفاوت که در حقوق ایران می¬توان با حکم دادگاه و احراز مصلحت شخص در غیر از آن نیز اقدام نمود. همچنین در هر دو کشور نکاح با خویشاوندان ممنوع است اما از لحاظ دایره شمول خویشاوندی جهت نکاح با هم متفاوتند. علاوه براین هر دو کشور در راستای حفظ منافع ملی ازدواج برخی مسئولین با بیگانگان را ممنوع کرده¬اند. در چین عدم ثبت نکاح یعنی بی اعتباری آن، اما در ایران ثبت نکاح دائم به عنوان تکلیف زوج بوده و برای عدم ثبت آن مجازات تعیین شده است.

نکاح قانون مدنی چین قانون مدنی ایران خانواده.