اطلاعات شناسنامهای نشریه
| عنوان | اطلاعات |
|---|---|
| عنوان فارسی | فصلنامه پژوهشهای نوین در علوم انسانی و حقوق |
| عنوان انگلیسی | Humanities and Law Journal of Research |
| اختصار نشریه | HLJR |
| ISSN | 3060-6101 |
| نوع نشریه | فصلنامه |
| تعداد شماره در سال | 4 شماره |
| تناوب انتشار | هر سه ماه یک شماره |
| زبانهای انتشار | فارسی و انگلیسی |
| شیوه انتشار | آنلاین |
| دسترسی به مقالات | دسترسی آزاد (Open Access) |
| ناشر | شرکت همایش آروین البرز |
| کشور محل انتشار | ایران |
| وبسایت نشریه | hljr.ir |
| نوع دسترسی | آزاد و برخط |
| فرمت انتشار | مقالات علمی -تخصصی و مطالعات علمی مرتبط با حوزه موضوعی نشریه |
| حوزه اصلی | علوم انسانی و حقوق |
| حوزههای مرتبط | حقوق، علوم انسانی، علوم اجتماعی و مطالعات میانرشتهای مرتبط |
| مجوز انتشار مقالات | Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0) |
| فرآیند داوری | داوری تخصصی دوسوکور (Double-Blind Peer Review) |
| نمایه سازی مقالات | پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی - گوگل اسکالر |
| سال آغاز انتشار | 2024 |
| ایمیل نشریه | info@hljr.ir |
نقش هوش مصنوعی در ارتقاء واقعنمایی جلوههای دیجیتال با محوریت اماکن تاریخی در گردشگری مجازی
دوره 1، شماره 3، 1404، صفحات 168 - 181
1 - کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه هنر، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامي، اسلامشهر، ایران
چکیده :
در دهه اخیر، پیشرفتهای سریع در حوزه هوش مصنوعی، امکان بازنگری بنیادین در فرآیند بازآفرینی دیجیتال اماکن تاریخی و ارتقاء گردشگری مجازی را فراهم ساخته است. گردشگری مجازی به عنوان راهکاری نوین در پاسخ به محدودیتهای مکانی، زمانی و حتی بحرانهایی چون همهگیری جهانی، فرصتی بیبدیل برای تجربه و یادگیری درباره میراث تاریخی در سرتاسر جهان بهشمار میرود. اما موفقیت این بسترها ارتباط مستقیم با میزان واقعنمایی جلوههای دیجیتال و کیفیت تعامل کاربر با محیط بازآفرینیشده دارد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در افزایش واقعنمایی جلوههای دیجیتال با تاکید ویژه بر اماکن و ابنیه تاریخی در بستر گردشگری مجازی است؛ به گونهای که نه تنها ابعاد بصری و تعاملی ارتقا یابد، بلکه اصالت فرهنگی و تاریخی آثار نیز حفظ گردد. روش تحقیق این مقاله مروری، بر مبنای مرور نظاممند منابع علمی منتشرشده در سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ طراحی شده است. بدین منظور، با جستجو در پایگاههای داده بینالمللی و داخلی، مقالات، گزارشهای پروژههای عملی، و مطالعات موردی مرتبط با "هوش مصنوعی"، "واقعنمایی دیجیتال" و "گردشگری مجازی" شناسایی شد. معیارهای ورود به تحلیل شامل اصالت رویکرد فناورانه، ارزیابی اثربخشی واقعنمایی و تعامل با کاربر و سنجش تجربی یا شبیهسازیشده بوده است. منابع غیرمرتبط، تکراری یا فاقد تحلیلهای میدانی، از چرخه مرور حذف شدند. یافتهها نشان میدهد الگوریتمهای یادگیری عمیق، شبکههای عصبی مصنوعی و پردازش تصویر هوشمند نقش محوری در بازسازی جزئیات معماری، تکمیل بخشهای مخدوش و تطابق با دادههای تاریخی دارند. همچنین بهرهگیری از دستیاران مجازی، Narratorهای مبتنی بر هوش مصنوعی و محیطهای تعاملی چندحسی، احساس حضور واقعی کاربر را تقویت نموده است. در پروژههای نمونه، هوش مصنوعی امکان بازآفرینی دقیقتر نقوش، بافتها و فضاها، و شخصیسازی تجربه گردشگری را فراهم آورده است. با این وجود، همچنان چالشهایی چون کمبود داده معتبر، هزینههای فنی و نگرانیهای مربوط به اصالت آثار پابرجاست. در پایان، این پژوهش ضمن تبیین تحولات صورتگرفته، ضرورت رویکردهای میانرشتهای و سرمایهگذاری بر توسعه زیرساختهای فناورانه بومی را برای آینده این حوزه یادآور میشود.
- 1404/03/01
- 104
- 197

